Przejdź do treści głównej Przejdź do stopki strony
professional
photonics.

Zakresy widmowe: od UV-C do IR-C

Granice między UV-C, UV-B, UV-A, promieniowaniem widzialnym i podczerwonym nie są wyznaczone przez fizykę. Są definiowane – i różnią się w zależności od normy. Każdy, kto przypisuje natężenie napromienienia do danego pasma widmowego, musi wiedzieć, jaką konwencję stosuje: między definicją międzynarodową a powszechną definicją amerykańską istnieje różnica pięciu nanometrów na granicy UV-B, która decyduje, czy odczyt należy do jednego pasma, czy do drugiego.

Ta strona przedstawia klasyfikację według DIN/ISO 20473 oraz wskazuje, gdzie praktyka CIE, WHO i amerykańska od niej odbiega.

Zakresy widmowe wg DIN/ISO 20473

Oznaczenie Symbol Zakres długości fali
Ultrafiolet C UV-C 100–280 nm
w tym próżniowy UV VUV 100–200 nm
w tym daleki UVC – 200–230 nm (nie jest kategorią normy, powszechnie stosowane oznaczenie w praktyce)
Ultrafiolet B UV-B 280–315 nm
Ultrafiolet A UV-A 315–380 nm
Promieniowanie widzialne VIS 380–780 nm
Podczerwień A IR-A 780–1400 nm
Podczerwień B IR-B 1400–3000 nm
Podczerwień C IR-C od 3000 nm do 1 mm
w tym podczerwień średnia MIR 3000–50 000 nm
w tym podczerwień daleka FIR od 50 000 nm do 1 mm

Dodatkowe normy i klasyfikacje zakresów widmowych

W niektórych obszarach fotobiologii zakresy długości fali dzieli się na przedziały od 200 nm do 290 nm, od 290 nm do 320 nm oraz od 320 nm do 400 nm. Czasami te zakresy długości fali są (nieprawidłowo) określane jako UV-A, UV-B i UV-C. Promieniowanie ultrafioletowe o długości fali poniżej 180 nm jest określane jako promieniowanie UV próżniowe. Należy zauważyć, że promieniowanie w zakresie od 380 nm do 400 nm jest określane jako promieniowanie widzialne, choć ten zakres długości fali z definicji należy również do zakresu promieniowania UV.

W normach dotyczących ochrony przed promieniowaniem słonecznym, na przykład w okularach przeciwsłonecznych do ogólnego użytku, górna granica UV-A jest czasami przyjmowana jako 380 nm. W normach z wymaganiami ochrony przed promieniowaniem ze źródeł sztucznych górna granica UV-A jest zwykle przyjmowana jako 400 nm, co jest zgodne z definicją CIE. Górna granica 400 nm jest stosowana między innymi przez ICNIRP, ACGIH, Światową Organizację Zdrowia oraz w Dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa przed zagrożeniami związanymi ze sztucznym promieniowaniem optycznym.

W niektórych zastosowaniach widmo ultrafioletowe zostało również podzielone na „daleki ultrafiolet", „ultrafiolet próżniowy" i „bliski ultrafiolet"; jednak granice te siłą rzeczy różnią się w zależności od zastosowania (np. w meteorologii, projektowaniu optycznym, fotochemii i fizyce cieplnej).

Podsumowując, można powiedzieć, że klasyfikacja zakresów widmowych na promieniowanie UV, światło i promieniowanie IR jest zależna od zastosowania.

Klasyfikacja normatywna promieniowania UV

Klasyfikacja promieniowania ultrafioletowego (UV) na zakresy widmowe różni się w zależności od normy i zastosowania. Poniżej szczegółowo opisano poszczególne zakresy widmowe promieniowania UV oraz ich klasyfikację w różnych normach, a także ich specyficzne zastosowania.

Międzynarodowa Organizacja Normalizacyjna (ISO), Niemiecki Instytut Normalizacyjny oraz inne organizacje, takie jak CIE, zdefiniowały zakresy widmowe dla poszczególnych zastosowań. Nie zawsze są one takie same. Najbardziej powszechna klasyfikacja jest jednak następująca:

Klasyfikacja zakresów widmowych od promieniowania UV do promieniowania IR według e-ILV CIE oraz normy CIE S 017/E:2020 ILV:

Poniższe normy posiadają własną klasyfikację zakresów widmowych promieniowania UV

DIN EN ISO 24444:2022-07 Produkty kosmetyczne, w szczególności metody badań preparatów przeciwsłonecznych oraz oznaczanie in vivo współczynnika ochrony przeciwsłonecznej

DIN EN ISO 24443:2022-08 Produkty kosmetyczne, zastosowanie w zakresie metod badań produktów przeciwsłonecznych

DIN EN ISO 24442:2022-10 Oznaczanie współczynnika ochrony przeciwsłonecznej UVA

DIN EN ISO 18369-1:2018-04 Optyka okulistyczna - Soczewki kontaktowe - Część 1: Definicje, klasyfikacja materiałów na soczewki kontaktowe oraz zalecenia dotyczące oznaczania specyfikacji soczewek kontaktowych

DIN EN 16981:2021-12 Fotokataliza - Słownik terminów;

DIN EN IEC 62471-7; VDE 0837-471-7:2024-04 Bezpieczeństwo fotobiologiczne lamp i systemów lampowych

ISO 20473:2007-04 Optyka i fotonika - Pasma widmowe

DIN EN 16782:2016-07 Ochrona dziedzictwa kulturowego - Czyszczenie porowatych materiałów nieorganicznych - Procesy czyszczenia laserowego dla dziedzictwa kulturowego

DIN EN ISO 4007:2020-01 Środki ochrony indywidualnej - Ochrona oczu i twarzy

DIN EN ISO 29464:2020-09 Oczyszczanie powietrza i innych gazów

DIN EN ISO 9488:2022-12 Energia słoneczna

DIN EN 13758-1:2007-03 Wyroby włókiennicze - Właściwości ochronne przed promieniowaniem ultrafioletowym słońca - Część 1: Metoda badania tkanin odzieżowych

DIN EN ISO 105-A08:2003-01 Wyroby włókiennicze - Badania trwałości wybarwień - Część A08: Słownictwo kolorymetrii

DIN EN ISO 14692-1:2018-02 Przemysł naftowy i gazowniczy - Rurociągi z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem szklanym (GRP) - Część 1: Terminy, symbole, zastosowania i materiały

DIN EN 1330-1:2015-05 Badania nieniszczące - Terminologia

Powyżej mogą Państwo pobrać listę zakresów widmowych dla powyższych norm tutaj

Gdzie konwencje się różnią

Zakres DIN/ISO 20473 CIE S 017 (ILV) WHO i ICNIRP USA (EPA, fotobiologia)
UV-C 100–280 nm (w praktyce 200–280 nm) 100–280 nm 100–280 nm 100–290 nm
UV-B 280–315 nm 280–315 nm 280–315 nm 290–320 nm
UV-A 315–380 nm 315–400 nm 315–400 nm 320–400 nm
Widzialne 380–780 nm dolna granica 360–400 nm, górna 760–830 nm nie zdefiniowano 400–700 nm

Interaktywne poznawanie zakresów widmowych

Eksplorator opiera się na klasyfikacji CIE S 017 (ILV) i pokazuje zakres widmowy, powiązane wielkości oraz typowe źródło dla każdej długości fali. Tam, gdzie konwencje się różnią — na przykład w zakresie od 380 do 400 nm, który norma przypisuje zarówno do UVA, jak i do zakresu widzialnego — jest to wyraźnie zaznaczone.

Kalkulator działa wyłącznie w przeglądarce — żadne dane nie są przesyłane.

Dlaczego granice się różnią

315 wobec 320 nanometrów. Międzynarodowo znormalizowana granica między UV-B a UV-A wynosi 315 nm. Amerykańskie publikacje z zakresu fotobiologii i EPA najczęściej wyznaczają podział na poziomie 320 nm. Różnica wynika z widma działania rumieniowego: krzywa działania spada o kilka rzędów wielkości między 300 a 330 nm, a miejsce wyznaczenia granicy jest kwestią konwencji, a nie pomiaru. W praktyce oznacza to: wartość podana w mW/cm² UV-B nie jest porównywalna bez podania klasyfikacji, do której się odnosi.

380 wobec 400 nanometrów. Norma DIN/ISO 20473 kończy zakres UV-A na 380 nm – zgodnie z tą normą promieniowanie widzialne zaczyna się właśnie tam, a widmo optyczne jest podzielone bez luk. W praktyce ochrony zdrowia i bezpieczeństwa pracy stosuje się natomiast 400 nm: ICNIRP, ACGIH, Światowa Organizacja Zdrowia oraz dyrektywa UE 2006/25/WE w sprawie sztucznego promieniowania optycznego wyznaczają tam górną granicę UV-A. Normy dotyczące ochrony przed promieniowaniem słonecznym – na przykład okularów przeciwsłonecznych – niekiedy wracają do wartości 380 nm.

W praktyce: każdy, kto pracuje z diodami LED UV o długości 395 lub 405 nm, działa dokładnie na tej granicy. Zgodnie z ISO 20473 jest to promieniowanie widzialne, zgodnie z ICNIRP jest to UV-A z limitem ekspozycji – a obie wartości pojawiają się obok siebie w tych samych raportach z badań.

100 wobec 200 nanometrów. Obie wartości są poprawne; służą po prostu różnym celom. Klasyfikacja międzynarodowa według DIN/ISO 20473 i CIE S 017 określa zakres UV-C na od 100 do 280 nm. Klasyfikacja praktyczna zaczyna się od 200 nm, ponieważ poniżej tej wartości promieniowanie jest pochłaniane przez tlen: poniżej około 200 nm promieniowanie UV nie rozchodzi się już w powietrzu, lecz rozszczepia tlen i tworzy ozon. Dlatego każdy, kto projektuje instalację napromieniowania lub dobiera czujnik, pracuje w zakresie od 200 do 280 nm; każdy, kto powołuje się na normę – w zakresie od 100 do 280 nm.

Co to oznacza dla pomiarów

Czujnik UV nie mierzy „UV-A". Mierzy ważoną sumę na podstawie własnej czułości widmowej, a ta krzywa ma łagodne zbocza, które nigdy nie pokrywają się dokładnie ze standardową granicą. Dwa czujniki oznaczone jako „UV-A" mogą zwrócić różne odczyty dla tej samej lampy – nie dlatego, że jeden z nich jest błędny, lecz dlatego, że ważą inaczej.

Trzy konsekwencje dla codziennej pracy:

  • Każdy odczyt wymaga podania zakresu widmowego czujnika, a nie tylko skrótu. Zakresy czujników Opsytec są wymienione na stronach czujników UV.
  • W przypadku źródeł wąskopasmowych – diod LED UV – o odczycie decyduje położenie szczytowej długości fali względem zbocza czujnika. Bezpiecznym wyborem jest tutaj spektroradiometr.
  • Odczyty stają się porównywalne dopiero dzięki spójnemu pomiarowo wzorcowaniu zgodnemu z ISO 17025.

Podstawowe pojęcia – czym jest promieniowanie UV, dlaczego ściśle rzecz biorąc „światło UV" nie istnieje oraz które normy stosują własne klasyfikacje – zostały omówione w części Czym jest promieniowanie UV, gdzie do pobrania dostępna jest również lista norm z różniącymi się zakresami widmowymi.

Do pobrania: Zakresy widmowe i normy w formacie PDF – lista norm definiujących własne zakresy widmowe wraz z odpowiednimi granicami. Przechodząc do wielkości i jednostek: wielkości radiometryczne dla mocy promieniowania, natężenia napromienienia i dawki, wielkości fotometryczne dla strumienia świetlnego, natężenia oświetlenia i luminancji.

Normy dotyczą pomiaru promieniowania widmowego; emiterów do pomiarów promieniowania widmowego oraz fizyki promieniowania w dziedzinie optyki i techniki oświetleniowej

Klasyfikacja zakresów widmowych zgodnie z ISO 21348:2007

Poniższa tabela przedstawia szczegółowy przegląd zakresów widmowych dla UVA, UVB i UVC w nanometrach (nm) i uwzględnia specyficzne obszary zastosowań w przemyśle lotniczym i kosmicznym. Służy do określania promieniowania słonecznego w środowiskach naturalnych i sztucznych oraz jest wykorzystywana przy projektowaniu w przemyśle lotniczym i kosmicznym.

nazwa Zakres widmowy
Próżniowy nadfiolet, VUV od 10 nm do 200 nm
Skrajny nadfiolet, EUV od 10 nm do 121 nm
FUV, daleki nadfiolet od 122 nm do 200 nm
Nadfiolet C, UVC od 100 nm do 280 nm
Nadfiolet B, UVB od 280 nm do 315 nm
Bliski nadfiolet, NUV od 300 nm do 400 nm
UV-A od 315 nm do 400 nm
Światło widzialne, VIS od 380 nm do 760 nm
Fiolet od 360 nm do 450 nm
Niebieski od 450 nm do 500 nm
Zielony od 500 nm do 570 nm
Żółty od 570 nm do 591 nm
Pomarańczowy od 591 nm do 610 nm
Czerwony od 610 nm do 760 nm
Podczerwień, IR od 760 nm do 1000000 nm
Bliska podczerwień, IR-A od 760 nm do 1400 nm
Średnia podczerwień, IR-B od 1400 nm do 3000 nm
Daleka podczerwień, IR-C od 3000 nm do 1000000 nm

Obok 100 nm, w powyższych tabelach podano również 200 nm jako granicę dla zakresu UV-C. Jest to granica praktyczna: poniżej mniej więcej 200 nm tlen pochłania promieniowanie, które przestaje rozchodzić się w powietrzu i zamiast tego powstaje ozon. Klasyfikacja międzynarodowa według CIE S 017 oraz DIN/ISO 20473 zaczyna się od 100 nm i obejmuje próżniowy zakres UV.

* Nie ma precyzyjnych granic zakresu spektralnego promieniowania widzialnego, ponieważ zależą one od ilości strumienia promieniowania docierającego do siatkówki oraz od czułości obserwatora. Granica dolna jest zwykle ustalana między 360 nm a 400 nm, a granica górna między 760 nm a 830 nm.

e-ILV zapewnia bezpłatny dostęp do wszystkich terminów i definicji zawartych w międzynarodowej normie CIE S 017/E:2020 ILV: International Lighting Vocabulary, wydanie 2.

W przeszłości częściej stosowano następującą klasyfikację promieniowania UV, zwłaszcza w obszarze trójjęzycznym:


Zakresy spektralne dla promieniowania UV do IR według DIN 5030-2:1982-09 (aktualna) & DIN 5031-7:1984 (wycofana)

nazwa Zakres widmowy
UV-C od 100 nm do 280 nm
VUV od 100 nm do 200 nm
Far-UVC od 200 nm do 230 nm
UV-B od 280 nm do 315 nm
UV-A od 315 nm do 400 nm
VIS od 380 nm do 780 nm
IR-A od 780 nm do 1400 nm
IR-B od 1400 nm do 3000 nm
IR-C od 3000 nm do 1000000 nm
MIR od 3000 nm do 50000 nm
FIR od 50000 nm do 1 mm

Przegląd zakresów widmowych różnych norm

Nie istnieją precyzyjne granice zakresu widmowego promieniowania widzialnego, ponieważ zależą one od ilości strumienia promienistego docierającego do siatkówki oraz od czułości obserwatora. Granicę dolną przyjmuje się zazwyczaj między 360 nm a 400 nm, a granicę górną między 760 nm a 830 nm.

Źródło: https://cie.co.at/eilvterm/17-21-009

Zakresy widmowe według CIE
OznaczenieZakres widmowy
UV-Aod 315 nm do 400 nm
UV-Bod 280 nm do 315 nm
UV-Cod 200 nm do 280 nm
promieniowanie widzialne–
IR-Aod 780 nm do 1400 nm
IR-Bod 1400 nm do 3000 nm
IR-Cod 3000 nm do 1000000 nm

Produkty kosmetyczne, w szczególności metody badań produktów do ochrony przeciwsłonecznej oraz oznaczanie in vivo współczynnika ochrony przeciwsłonecznej

Zakresy widmowe według DIN EN ISO 24444:2022-07
OznaczenieZakres widmowy
UV-Aod 320 nm do 400 nm
UVA IIod 320 nm do 340 nm
UVA Iod 340 nm do 400 nm.
UV-Bod 290 nm do 320 nm

Produkty kosmetyczne, zastosowanie w zakresie metod badań produktów przeciwsłonecznych

Zakresy widmowe według DIN EN ISO 24443:2022-08
OznaczenieZakres widmowy
UV, promieniowanie ultrafioletoweod 290 nm do 400 nm
UV-Aod 320 nm do 400 nm
UVA IIod 320 nm do 340 nm
UVA Iod 340 nm do 400 nm.
UV-Bod 290 nm do 320 nm

Oznaczanie ochrony przeciwsłonecznej UVA

Zakresy widmowe według DIN EN ISO 24442:2022-10
OznaczenieZakres widmowy
UV-Aod 320 nm do 400 nm
UVA IIod 320 nm do 340 nm
UVA Iod 340 nm do 400 nm.
UV-Bod 290 nm do 320 nm

Optyka okulistyczna - Soczewki kontaktowe - Część 1: Terminy, klasyfikacja materiałów soczewek kontaktowych oraz zalecenia dotyczące sporządzania specyfikacji soczewek kontaktowych

Zakresy widmowe według DIN EN ISO 18369-1:2018-04
OznaczenieZakres widmowy
UV-Aod 315 nm do 380 nm
UV-Bod 280 nm do 315 nm

Technika lotnicza i kosmiczna - Kable elektryczne do zastosowań lotniczych

Zakresy widmowe według DIN EN 3475-706:2006-07
OznaczenieZakres widmowy
UV, ultrafioletod 200 nm do 400 nm

Lotnictwo i kosmonautyka - Procesy znakowania przewodów i kabli laserami UV

Zakresy widmowe według DIN EN 4650:2023-06
OznaczenieZakres widmowy
UV, ultrafioletod 200 nm do 400 nm

Oznaczenia i granice poszczególnych zakresów odpowiadają zaleceniom Międzynarodowej Komisji Oświetleniowej (CIE), z tą różnicą, że w tych zaleceniach zakres UV-C wynosi od 100 nm do 280 nm i tym samym obejmuje zakres próżniowego UV.

Zakresy widmowe według DIN EN 16981:2021-12
OznaczenieZakres widmowy
UV, ultrafioletod 100 nm do 400 nm
Próżniowy ultrafiolet (VUV)od 100 nm do 200 nm
UV-Cod 200 nm do 280 nm
UV-Bod 280 nm do 315 nm
UV-Aod 315 nm do 400 nm

Bezpieczeństwo fotobiologiczne lamp i systemów lampowych. Metody pomiarowe

Zakresy widmowe według IEC TR 62471-4
OznaczenieZakres widmowy
UVA, bliski UVod 315 nm do 400 nm

Bezpieczeństwo fotobiologiczne lamp i systemów lampowych. Wytyczne dotyczące wymagań dla producentów w zakresie bezpieczeństwa promieniowania źródeł optycznych, które nie są laserami

Zakresy widmowe zgodnie z PD IEC/TR 62471-2:2009-10-31
OznaczenieZakres widmowy
UVA, bliski UVod 315 nm do 400 nm

Bezpieczeństwo fotobiologiczne lamp i systemów lampowych - Część 6: Produkty emitujące promieniowanie ultrafioletowe (IEC 62471-6:2022)

Zakresy widmowe według IEC 62471-6:2022
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletoweod 100 nm do 400 nm
UV-Cod 100 nm do 280 nm
UV-Bod 280 nm do 315 nm
UV-Aod 315 nm do 400 nm

Bezpieczeństwo fotobiologiczne lamp i systemów lampowych

W niektórych zastosowaniach widmo ultrafioletowe zostało również podzielone na „daleki ultrafiolet", „ultrafiolet próżniowy" i „bliski ultrafiolet"; jednak granice te siłą rzeczy różnią się w zależności od zastosowania (np. w meteorologii, projektowaniu optycznym, fotochemii i fizyce cieplnej).

Zakresy widmowe zgodnie z DIN EN IEC 62471-7; VDE 0837-471-7:2024-04
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UV, UVRod 100 do 400 nm
UV-Cod 100 do 280 nm
UV-Bod 280 do 315 nm
UV-Aod 315 do 400 nm

Bezpieczeństwo fotobiologiczne lamp i systemów lampowych

Zakres promieniowania ultrafioletowego między 100 nm a 400 nm jest zwykle dzielony na: UV-A od 315 nm do 400 nm; UV-B od 280 nm do 315 nm; UV-C od 100 nm do 280 nm. Tych oznaczeń dla promieniowania UV nie należy rozumieć jako dokładnych granic, zwłaszcza w odniesieniu do efektów fotobiologicznych. W niektórych obszarach fotobiologii zakresy długości fali dzieli się od 200 nm do 290 nm, od 290 nm do 320 nm oraz od 320 nm do 400 nm. Czasami te zakresy długości fali są (błędnie) określane jako UV-A, UV-B i UV-C. Promieniowanie ultrafioletowe o długościach fali poniżej 180 nm określa się jako promieniowanie próżniowe UV (vacuum UV). Należy zauważyć, że promieniowanie między 380 nm a 400 nm jest określane jako promieniowanie widzialne, chociaż ten zakres długości fali z definicji należy również do zakresu promieniowania UV.

Zakresy widmowe według DIN EN 62471:2009-03 / EN 62471:2008
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletoweod 100 nm do 400 nm
UV-Cod 100 nm do 280 nm
UV-Bod 280 nm do 315 nm
UV-Aod 315 nm do 400 nm

Pomiar promieniowania widmowego; emitery do pomiarów promieniowania widmowego; kryteria wyboru

Fizyka promieniowania w zakresie optycznym i technika oświetleniowa - Suplement 1: Spis treści dotyczący wielkości, symboli formuł i jednostek oraz indeks do DIN 5031

Zakresy widmowe według DIN 5030-2:1982-09 i DIN 5031-7:1984 (wycofane)
OznaczenieZakres widmowy
UV-Cod 100 nm do 280 nm
VUVod 100 nm do 200 nm
FUVod 200 nm do 280 nm
UV-Bod 280 nm do 315 nm
UV-Aod 315 nm do 400 nm
VISod 380 nm do 780 nm
IR-Aod 780 nm do 1400 nm
IR-Bod 1400 nm do 3000 nm
IR-Cod 3000 nm do 1 000 000 nm
MIRod 3000 nm do 50 000 nm
FIRod 50 000 nm do 1 000 000 nm

Środowisko lotu kosmicznego (naturalne i sztuczne) - Wyznaczanie promieniowania słonecznego

Zakresy widmowe według ISO 21348:2007
OznaczenieZakres widmowy
Próżniowy UV, VUVod 10 nm do 200 nm
Ekstremalny UV, EUVod 10 nm do 121 nm
FUV, daleki ultrafioletod 122 nm do 200 nm
Ultrafiolet C, UVCod 100 nm do 280 nm
Ultrafiolet B, UVBod 280 nm do 315 nm
Bliski ultrafiolet, NUVod 300 nm do 400 nm
UV-Aod 315 nm do 400 nm
Widzialny, VISod 380 nm do 760 nm
Fioletowyod 360 nm do 450 nm
Niebieskiod 450 nm do 500 nm
Zielonyod 500 nm do 570 nm
Żółtyod 570 nm do 591 nm
Pomarańczowyod 591 nm do 610 nm
Czerwonyod 610 nm do 760 nm
Podczerwień, IRod 760 nm do 1000000 nm
Bliska podczerwień, IR-Aod 760 nm do 1400 nm
Średnia podczerwień, IR-Bod 1400 nm do 3000 nm
Daleka podczerwień, IR-Cod 3000 nm do 1000000 nm

Ekstremalny UV, EUV: Ta definicja jest powszechnie stosowana przez dostawców danych z tej kategorii widmowej, a także przez środowisko nauk o materiałach
FUV, daleki ultrafiolet: Ta definicja jest powszechnie stosowana przez środowisko aeronomiczne

Urządzenia UV-C - Informacje dotyczące bezpieczeństwa - Dopuszczalna ekspozycja osób

Zakresy widmowe według DIN EN ISO 15858:2017-01; EN ISO 15858:2016
OznaczenieZakres widmowy
Próżniowy UVod 100 nm do 200 nm
UV-Cod 100 nm do 280 nm
UV-Bod 280 nm do 315 nm
UV-Aod 315 nm do 400 nm

Zakresy widmowe wg DIN 18716:2017-06
OznaczenieZakres widmowy
ultrafioletpromieniowanie optyczne, którego długość fali jest krótsza niż promieniowania widzialnego

Seria lotnicza i kosmiczna - Kable elektryczne do zastosowań lotniczych - Metody badań

Zakresy widmowe według DIN EN 3475-705:2022-11
OznaczenieZakres widmowy
ultrafioletod 200 nm do 400 nm

Lotnictwo i kosmonautyka - Procesy znakowania przewodów i kabli za pomocą laserów UV

Zakresy widmowe zgodnie z DIN EN 4650:2023-06
OznaczenieZakres widmowy
ultrafioletod 200 nm do 400 nm

Fotokataliza - słownik pojęć;

Zakresy widmowe wg DIN EN 16981:2021-12
OznaczenieZakres widmowy
Próżniowy ultrafiolet (VUV)od 100 nm do 200 nm
UV-Cod 200 nm do 280 nm
UV-Bod 280 nm do 315 nm
UV-Aod 315 nm do 400 nm

UV-C: Uwaga 1 do hasła: Ten zakres dzieli się na cztery podzakresy w następujący sposób: - próżniowy ultrafiolet (VUV) od 100 nm do 200 nm; - UV-C od 200 nm do 280 nm; - UV-B od 280 nm do 315 nm; - UV-A od 315 nm do 400 nm.
UV-B: Oznaczenie i granice poszczególnych zakresów odpowiadają zaleceniom Międzynarodowej Komisji Oświetleniowej (CIE), z tym wyjątkiem, że w tych zaleceniach zakres UV-C obejmuje od 100 nm do 280 nm i tym samym zawiera zakres próżniowego ultrafioletu.

Optyka okulistyczna - Soczewki okularowe

Zakresy widmowe według DIN EN ISO 13666:2019-12
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletowepromieniowanie optyczne, którego długości fali są krótsze niż długości fali promieniowania widzialnego

Norma ISO 20473 określa zakres widmowy promieniowania ultrafioletowego do stosowania w normach dotyczących optyki i fotoniki oraz dzieli go na: - UV-A: od 315 do 380 nm; - UV-B: od 280 do 315 nm; - UV-C: od 100 do 280 nm. W innych obszarach związanych z bezpieczeństwem i higieną pracy UV-A definiuje się jako zakres od 315 do 400 nm

Zakresy widmowe według ISO 20473:2007-04
OznaczenieZakres widmowy
UV-Cod 200 do 280 nm
UV-Bod 280 do 315 nm
UV-Aod 315 do 380 nm

Zastosowania kolejowe - szyby czołowe pojazdów szynowych

Zakresy widmowe wg CIE
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletowe, UV200 nm i 380 nm

Ochrona dziedzictwa kulturowego - Sztuczne starzenie nieobrobionych lub obrobionych powierzchni porowatych materiałów nieorganicznych za pomocą symulowanego promieniowania słonecznego

Zakresy widmowe według DIN EN 17036:2018-08
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletowe, UVod 100 nm do 400 nm
UV-Cod 200 nm do 280 nm
UV-Bod 280 nm do 315 nm
UV-Aod 315 nm do 400 nm

Ochrona dziedzictwa kulturowego – czyszczenie porowatych materiałów nieorganicznych – proces czyszczenia laserowego w dziedzictwie kulturowym

Zakresy widmowe według DIN EN 16782:2016-07
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletoweod 10 nm do 380 nm

Środki ochrony indywidualnej - ochrona oczu i twarzy

W normach dotyczących ochrony przed promieniowaniem słonecznym, na przykład w okularach przeciwsłonecznych do użytku ogólnego, górna granica zakresu UV-A jest czasem przyjmowana jako 380 nm. W normach dotyczących wymagań ochronnych przed promieniowaniem ze źródeł sztucznych górna granica zakresu UV-A jest zazwyczaj przyjmowana jako 400 nm, co jest zgodne z definicją CIE. Górna granica 400 nm jest stosowana między innymi przez ICNIRP, ACGIH, Światową Organizację Zdrowia oraz w dyrektywie Parlamentu Europejskiego i Rady w sprawie ochrony zdrowia i bezpieczeństwa przed zagrożeniami związanymi ze sztucznym promieniowaniem optycznym.

Zakresy widmowe według DIN EN ISO 4007:2020-01
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UV, UVRpromieniowanie optyczne, którego długości fal są krótsze niż promieniowania widzialnego

Oczyszczanie powietrza i innych gazów

Zakresy widmowe według DIN EN ISO 29464:2020-09
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletowe, UVod 100 nm do 400 nm
UV-Cod 200 nm do 280 nm
UV-Bod 280 nm do 315 nm
UV-Aod 315 nm do 400 nm

Energia słoneczna

Zakresy widmowe według DIN EN ISO 9488:2022-12
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletoweod 10 nm do 400 nm
UV-Cod 200 nm do 280 nm
UV-Bod 280 nm do 315 nm
UV-Aod 315 nm do 400 nm

Konstrukcje lotnicze i kosmiczne

Zakresy widmowe według ISO 5843-6:1985-06
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UVbrak

Wyroby włókiennicze - Właściwości ochronne przed promieniowaniem ultrafioletowym słonecznym - Część 1: Metody badania tekstyliów odzieżowych;

Zakresy widmowe według DIN EN 13758-1:2007-03
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletowe, UVRod 180 nm do 400 nm
–od 200 nm do 280 nm
–od 280 nm do 315 nm
–od 315 nm do 400 nm

Tekstylia - Badania odporności barw - Część A08: Terminologia kolorymetryczna

Wartości granicznych zakresu widmowego promieniowania ultrafioletowego nie są precyzyjnie zdefiniowane i mogą się różnić w zależności od zastosowania.

Zakresy widmowe według DIN EN ISO 105-A08:2003-01
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UVEnergia promienista o długościach fal składowych monochromatycznych krótszych niż długości fal promieniowania widzialnego i większych niż około 100 nm

Przemysł naftowy i gazowniczy - Rurociągi z tworzyw sztucznych wzmocnionych włóknem szklanym (GRP) - Część 1: Terminy, symbole, zastosowania i materiały

Zakresy widmowe według DIN EN ISO 14692-1:2018-02
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletowe, promieniowanie UVpromieniowanie elektromagnetyczne w paśmie częstotliwości bezpośrednio powyżej widma widzialnego

Badania nieniszczące - Terminologia

Zakresy widmowe wg DIN EN 1330-1:2015-05
OznaczenieZakres widmowy
promieniowanie ultrafioletowebrak
Ekspert merytoryczny

Autor: dr inż. Mark Paravia

Dr inż. Mark Paravia jest dyrektorem zarządzającym firmy Opsytec Dr. Gröbel GmbH w Ettlingen i kieruje akredytowanym laboratorium wzorcującym. Po badaniach nad impulsowymi wyładowaniami ekscymerowymi w ksenonie w Instytucie Techniki Świetlnej na KIT, jego obecnym obszarem zainteresowań jest technika pomiaru promieniowania optycznego. Jest wiceprzewodniczącym Komitetu Normalizacyjnego DIN FNL 7 „Promieniowanie optyczne" oraz członkiem Grupy Projektowej DVGW ds. Dezynfekcji UV.